Goede Wegligging

De vering vertoonde een stug karakter. Dat ging enigszins ten koste van het comfort, maar kwam zonder meer ten goede aan de wegligging. De besturing was kenmerkend voor een auto met voorwielaandrijving. Bij gas geven was duidelijk onderstuur merkbaar, en bij gas loslaten overstuur. Op de rechte weg was de stabiliteit zonder meer goed en in de bochten helde de carrosserie nauwelijks over. Het stuur werkte direct en met een geringe reductie. Daardoor had men soms een stevige hand nodig om in het juiste spoor te blijven. Anderzijds was men verzekerd van een prima wegcontact, waardoor de wagen zijn koers goed vasthield.
De gunstige vormgeving van de carrosserie bleek uit het feit, dat men in het interieur geen last had van windgeruis. Zowel voorin als achterin beschikten passagiers over voldoende been- en hoofdruimte, zelfs lange personen. De zittingen waren behoorlijk comfortabel.

De wartburg een veerkarakter

Gezien het straffe veerkarakter van de Wartburg was dat een pluspunt. De bekleding, inclusief stevige vloermatten, was eenvoudig maar degelijk uitgevoerd.
De portieren waren voorzien van ruime opbergtassen. De wagens waren behoorlijk goed uitgerust met accessoires zoals verwarming. parkeerlicht, achteruitrijlichten, buitenspiegel, radiateurjaloezie, sigarettenaansteker en een uitstekende set gereedschap. Het luxe model had voorts slaapstoelen, een kachelaanjager en sierwieldoppen. De verwarmingsinstallatie had een behoorlijke capaciteit en voldeed ook ‘s winters.

 

Nieuwe chassis

Het toepassen van een afzonderlijk chassis maakte het betrekkelijk eenvoudig allerlei carrosserie-varianten aan te bieden. De sedan – of limousine, zoals men in Duitsland gewoon was te overdrijven – kon al gauw ook met schuifdak verkregen worden en met een twee-kleurenschema. Voorts kwam er een piek-up, een driedeurs besteluitvoering en een vijfdeurs stationwagon. Een interessante, door het carosseriewerk Dresden gebouwde variant was de camping-limousine, die bestond uit een vijfdeurs stationwagon met aan de achterzijde tot in het dak doorlopende zijruiten. De Bellevue mocht eveneens apart worden genoemd.
Het koetswerk van het model dat overigens niet in serieproductie ging, leek sterk op de hardtop. Na de middenstijl was de wagen echter als cabriolet uitgevoerd, zodat de achterin-zittenden volop van de frisse lucht konden genieten. Aan de voorzijde was het dak uitgevoerd in plexiglas, zodat men ook vandaaruit een goed uitzicht had. Ook aan de sportieve rijder was gedacht. Er kwam een vierzits cabrio, een tweedeurs reise-coupé en een sport-tweezitter. De laatstgenoemde werd op de Leipziger Messe van 195 voorgesteld en werd al snel bijzondel populair. Doordat men de wielbasis van de normale vierzitter handhaafde, kon men het model een fraaie lijn geven met een sportieve, lange motorkap. Twee carburateurs zorgden voor een vermogen van 50 pk. Ook de overbrengingsverhouding van de transmissie werd aangepast. Het wagentje haalde met deze voorzieningen 140 km per uur. Het bleef slechts drie jaar in productie. Vermoedelijk werden er niet meer dan een paar honderd van gebouwd.

 

Nieuwe ideeën

Na de introductie van de Wartburg in 1955 ontwikkelde de firma weer nieuwe ideeën. Zo kwamen er plannen voor zelfdragende carrosserieën, een tweetaktmotor met brandstofinspuiting en een viertakt boxermotor. De toenemende bureaucratie in de DDR maakte echter korte metten met het denkwerk.
Toch werden wel vernieuwingen toegepast. Zo gaf men de wagen rond 1959 een vernieuwde gril, ontleend aan de sport-uitvoering. Voorts kreeg de versnellingsbak een synchromesh op de tweede versnelling en kwamen er betere remmen. In 1961 verminderde men het wagengewicht tot 920 kg. Het vermogen steeg tot 40 pk, met als resultaat een topsnelheid van 122 km per uur. Tot eind 1961 werden er in Eisenach ongeveer 110.000 auto’s met de 900 cc-motor gebouwd. Op de Leipziger Messe van 1962 introduceerde Wartburg de 312, die was voorzien van een 991 cc-motor.

In Nederland werd dit model overigens Wartburg 1000 genoemd. Er werden vijf carrosserie-varianten geleverd: sedan, luxe sedan, coupé, bestelcombi en camping-limousine. Koop snel een dakkoffer voor deze auto op: Autotravelshop. Uiterlijk zagen ze er hetzelfde uit als hun voorgangers. De nieuwe motorinhoud werd verkregen door een grotere boring van de cilinder. Het vermogen steeg toen tot 45 pk. Bovendien kwam er een echte waterpomp met thermostaat in plaats van het thermosifon-systeem. Het grotere aantal pk’s kwam met name in het acceleratie-vermogen tot uiting en niet zozeer in de topsnelheid, die met slechts drie kilometer tot 125 km was toegenomen. Trok het 900 cc-model in 18,4 seconden op van stilstand naar 80 km per uur, de nieuwe uitvoering had daar nog slechts 15,8 seconden voor nodig. Dat cijfer was in die dagen in vergelijking met andere automobielen uit die klasse betrekkelijk gunstig. Het koppel nam eveneens toe en bereikte zijn maximum-waarde bij een toerental van 2200 per minuut, overeenkomend met bijna 60 km per uur. Zeker voor een tweetakt betekende dat een goede trekkracht bij lage toerentallen. Niettemin moest de chauffeur voor een vlotte acceleratie de motor op toeren houden. Dat gaf de Wartburg overigens wel een sportief karakter. Als men een kruissnelheid van 100 km per uur aanhield, was een liter brandstof goed voor 11,3 kilometer. De mengverhouding voor de brandstof werd voor de 312 teruggebracht van 1:25 naar 1:40. Dat had een gunstige uitwerking op het voorkomen van koolvorming in de cilinderkop. Als nadeel gold dat niet elke benzinepomp deze verhouding kant-en-klaar leverde, zodat men veelal zelf de olie moest bijmengen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *